De afgelopen weken heb ik me geërgerd. Boomers kunnen dat goed, zo ook ik. Tom Waes die overal zijn mea culpa mag etaleren, Remco Evenepoel die reclame maakt voor fast food, Ruben Van Gucht die flegmatisch zwaait met zijn rijbewijs. Moraliteit is démodé.
Nog twee dagen. Dan wordt de definitieve versie van mijn boek bij de uitgever verwacht. Gisteren iets voor 18u schreef ik de laatste paragraaf. Vandaag, morgen en overmorgen sluit ik me op om nog enkele keren door het boek te gaan. Lezen en corrigeren. Puntjes op de i. Taalfouten en typo’s. De afgelopen weken hebben heel veel mensen meegelezen en me heel hard geholpen met inhoudelijke en vormelijke suggesties.
“In 1999 schreef Stephen Hawking: “The world has changed far more in the past 100 years than in any other century in history.” Met de wereldwijde doorbraak van het internet in de daaropvolgende jaren moeten we zijn uitspraak misschien wel wat relativeren. In de laatste 20 jaar is die wereld immers opnieuw radicaal en aan een rotvaart veranderd. Het internet en de smartphone hadden na 2007 alles in zich om mensen én kennis dichter bij mekaar te brengen. Een cadeau voor het leren?
In heel wat Franse steden geldt een avondklok voor minderjarigen. De ene stad verbiedt de openbare ruimte tot 13 de andere tot 17 jaar. De ene burgervader vindt 21u de limiet de andere 23u. Wettelijk lijkt het allemaal gebaseerd op drijfhout, de politie staat daarom niet op het vlot want boetes worden nagenoeg niet uitgeschreven.
Wat wél drijft zijn de dooddoeners uit de politieke monden: “Jongeren horen niet op straat!”, “Zo verplichten we ouders om hun taak op te nemen!” En “We willen jongeren beschermen!”
Wie ooit Lorca las, kent deze mantra die hij schreef voor zijn vriend, Ignacio. De stierenvechter aka ster van zijn tijd die het leven liet in de arena. Een gedicht dat je door zijn ritme en trefzekere vingers meesleept tot de diepste rouw.
Tijdens mijn laatste weken als docent aan de KdG zet ik tijdens heel wat coachingsessies in op psycho-educatie. Jongeren worstelen, ernstig, dat is geen nieuws. Vandaag staat het smartphonegebruik op de politieke agenda en de voorpagina van de kranten, in casu de minimumleeftijd voor sociale media.
Terecht, vind ik. Cyberpesten, slaaptekort, cognitieve overbelasting, het immanente oordeel, fomo, hyperidealisering, fake news, … We kunnen (als ouders en onderwijs) de impact nauwelijks bevatten.
Mijn collega’s en ik geven voortdurend aan onze studenten mee dat ze mogen falen. In het falen zit een diepe leerervaring die een leven lang meegaat. Nadruk op ‘mogen’, dat is een privilege van wie in het bad van een school zit. Erna, in het werkveld, is de tolerantie minder.
Slechts 2% van de bevolking worstelt met de eigen genderidentiteit, een worsteling die je niemand toewenst want het is geen lachertje, en al zeker niet als je al die bagger leest en hoort in de media vanuit de mond van mensen die zich volksvertegenwoordiger willen noemen.
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
